http://yeharfetaze.blogfa.com حرف های دل یک پسر نه چندان خوب fa blogfa.com Mon, 05 Mar 2012 11:24:38 GMT http://yeharfetaze.blogfa.com/post-131.aspx <p style="text-align: center;"><span class="fbPhotoCaptionText"><span dir="rtl"><img src="http://129.7.img98.net/out.php/i225274_copy-of-poster-ghand-parsi-6.jpg" /></span></span></p><p><span class="fbPhotoCaptionText"><span dir="rtl">ششمين جشنواره قند پارسي درتاريخ دهم اسفندماه سال جاري در حوزه هنري تهران با پيام وزير اطلاعات و فرهنگ افغانستان اغاز به كار كرد.</span></span></p><span class="fbPhotoCaptionText"><span dir="rtl"> خانه ادبيات افغانستان متولي اين جشنواره است. قند پارسي اختصاص به شعر و قصه جوان دارد و در اين دوره بزرگداشت دكتر محمدسرورمولايي مثنوي پژوه ، بيدل شناس و مصحح بزرگ افغانستاني را نيز برگزاركردو نيز چشم اندازي به شعرجوان ايران داشت.اين جشنواره با همكاري وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان،سفارت كبراي جمهوري افغانستان در ايران،نشر عرفان و خانه كودكان افغانستان وو نيز نهادهاي ايراني همچون وزارت فرهنگ و ارشاداسلامي جمهوري اسلامي ايران ،شوراي گسترش زبان و ادبيات فارسي ومركز افرينشهاي حوزه هنري ،فرهنگستان هنر، انجمن دوستي ايران و افغانستان و موسسه فرهنگي اكو... صورت گرفت.<br /> <br /> پس از قرائت اياتي از قران مجيد در اغاز برنامه محمد صادق دهقان دبير جشنواره به مهمانان خوش امد گفت و ازهمكاري نهادها و نيز دست اندر كاران تشكر كرد.سپس عبداشكور نظري دبير اجرايي خانه ادبيات از فعاليت هاي خانه در كابل واهداف و دست اوردها سخن گفت و سپس محمد حسين جعفريان رايزن سابق جمهوري اسلامي ايران در افغانستان ازهمدلي هاو خاطراتي كه در مدت اقامت در افغانستان با مردم انجا داشته سخن گفت سپس نوبت به شعر خواني جوانان رسيد وتني چند از جوانان افغانستاني به شعر خواني پرداختند.در نوبت دوم جشنواره اقاي ابطحي مشاوروزير فرهنگ وارشاداسلامي صحبت كرد وازمشتركات فرهنگي دو ملت افغانستان و ايران و نيز گستردگي زبان فارسي سخن گفت.سپس نوبت به شعر خواني و داستان خواني جوانان رسيد ودر ادامه عبدالرحيم جعفري هنرمند افغانستاني به اجراي موسيقي پرداخت و روز اول جشنواره به پايان رسيد. روز دوم جشنواره با سخنراني محمد علي معلم اغاز شدونيز ايشان به شعر خواني پرداختند.سپس جوانان شعر و داستان هايشان را خواندندونوبت بعد به بزرگداشت دكتر محمدسرور مولايي اختصاص داشت.اولين سخنران اين بخش دكتر حفيظ اله شريعتي بود كه از اثاروفعاليت ها و نيزمقام علمي دكتر مولايي سخن گفت.دومين سخنران خانم دكتر مريم حسيني كه از شاگردان دكتر مولايي هستندبه سخنراني پرداخت وجايگاه علمي ايشان راتقدير وازمنش و صبوري ايشان تمجيدكرد.ابوطالب مظفري شاعرافغانستاني نيزبه روي سكو رفت ودر رثاي دكتر سخنراني وشعري را قرائت كردكه حاضران را مرعوب ساخت سپس خانم دكتر عفت مستشار نيا همسر ايشان از نحوه اشنايي و نيزمنش و سلوك ايشان در زندگي سخن گفت .سپس هديه اي به دكتر مولايي از جانب خانه ادبيات افغانستان به پاس تلاشهاي علمي ايشان تقديم شدو در اخرشخص دكتر مولايي به سخنراني پرداختند و از سخنرانان و دست اندر كاران تشكر كردند. پس از اجراي موسيقي توسط عبدالرحيم جعفري نوبت به اهداي جوايز به جوانان شركت كننده رسيد در اين بخش دكتر محمد امين زواري دبير علمي جشنواره درباره اثار رسيده به جشنواره و نيزمعيارهاي علمي براي ارزشيابي اثار سخن گفتو سپس جوايز به برندگان اهدا شد. برندگان به اين ترتيب اند :در بخش داستان نفر اول : سيد علي موسوي از بلخ ، نفردوم :فاطمه موسوي از تهران،نفرات سوم:وسيمه بادغيسي ازهرات وصديقه كاظمي از مشهد. تقدير شدگان بخش داستان : ريحانه بياني ازقم،غلام رسول جعفري از اصفهان و سهراب سروش از بلخ. در بخش شعر ازاد يا سپيد:نفراول:زهرا زاهدي از قم، نفرات دوم :حكيم علي پوراز بلخ و امان ميرزايي از مشهد. نفرسوم:رضا اسدي از تهران و تقدير شدگان اين بخش :محمود تاجيك از تهران و معصومه موسوي از قم. در بخش شهر كلاسيك:نفر اول :سهراب سيرت از بلخ، نفرات دوم :محمد جعفري از تهران و علي رضا جعفري از قم ، نفرات سوم : تكتم حسيني از قم ومختاروفايي از بلخ و تقدير شدگان اين بخش : صفيه بيات از هلند و علي جعفري از مشهد. در اين بخش جشنواره به پايان امد ووقت خداحافظي با دوستان رسيد.<br /> <br /> گزارش : بانو فاطمه موسوی<br /> <br /> باتشکر از همه دوستان که در این مراسم یار و همکار ما بودند .<br /> روابط عمومی جشنواره/ حوت 1390<br /> </span></span><p> </p> Mon, 05 Mar 2012 11:24:38 GMT yeharfetaze http://yeharfetaze.blogfa.com/post-131.aspx http://yeharfetaze.blogfa.com/post-130.aspx <SPAN class=hasCaption> <DIV class=fbPhotosPhotoCaption tabIndex=0 aria-live=polite><BR>«کابل جای آدم نیست» در پنجمین نشست نقد کتاب ماه خانه ی ادبیات مورد نقد و بررسی قرار می گیرد:</DIV> <DIV class=fbPhotosPhotoCaption tabIndex=0 aria-live=polite> </DIV> <P class=fbPhotosPhotoCaption tabIndex=0 aria-live=polite align=center><IMG style="WIDTH: 407px; HEIGHT: 554px" border=0 hspace=0 alt="نقد کتاب کابل جای آدم نیست در نشست ششم کتاب ماه" align=baseline src="http://yeharfetaze.persiangig.com/image/426017_390205597660992_100000146659842_1698445_680551618_n.jpg" width=570 height=776></P></SPAN> Mon, 13 Feb 2012 23:20:05 GMT yeharfetaze http://yeharfetaze.blogfa.com/post-130.aspx http://yeharfetaze.blogfa.com/post-129.aspx <p style="text-align: center;"><img width="402" height="247" src="http://yeharfetaze.persiangig.com/image/Anancment222.jpg" /></p><p>خانه داستان بلخ      با حمايت مالي    گويته انستيتوت کارگاه سه ماهه آموزش داستان نويسي را در شهر مزار شريف برگزار مي‌کنند.</p><br /><strong>مزاياي در نظر گرفته شده در اين کارگاه:</strong><br /><br />•    يک روز در هفته (روزهاي چهارشنبه با انتخاب تايم صبح يا بعد از ظهر)<br />•    استفاده از استادان مجرب <br />•    فضاي آموزشي مناسب<br />•    اهداء تصديق نامه در پايان دوره آموزشي<br /><br /><strong>علاقه‌مندان مي‌توانند براي ثبت‌نام  به نشاني‌هاي زير مراجعه نمايند:</strong><br /><br />•    جاده شهيد مسعود – ساختمان‌ تجارتي جديد برات – منزل پنجم – دفتر شبکه‌ جامعه مدني و حقوق بشر<br />•    گذر محمد بيگ سرهنگ – دفتر ساحوي کميسيون مستقل حقوق بشر (کتابخانه)<br />•    گذر مارمل – پهلوي هوتل عروسي شاه شهر – کلبه فرهنگي بلخ<br />•    جاده بيهقي – رياست اطلاعات و فرهنگ ولايت بلخ<br /><br /><strong>شماره‌هاي تماس:</strong><br />0799494882    -  0798247957    -   0700539366<br /><br /><strong>آخرين مهلت ثبت نام:                           </strong><br />پنج شنبه 29 جدي 1390    <br /><br /><strong>تاريخ شروع کارگاه:            </strong><br />چهارشنبه 5 دلو 1390  <br /><br /><p> </p> Mon, 16 Jan 2012 09:23:16 GMT yeharfetaze http://yeharfetaze.blogfa.com/post-129.aspx http://yeharfetaze.blogfa.com/post-128.aspx <div style="text-align: center;"><img src="http://yeharfetaze.persiangig.com/image/210902_273854515980260_100000671419590_921245_2065098970_o.jpg" style="width: 416px; height: 832px;" /></div><p> </p> Wed, 12 Oct 2011 07:16:40 GMT yeharfetaze http://yeharfetaze.blogfa.com/post-128.aspx http://yeharfetaze.blogfa.com/post-127.aspx <p style="text-align: center;"><img src="http://yeharfetaze.persiangig.com/other/Balkh%20story.JPG" /></p><p style="text-align: center;"><strong> خانه داستان بلخ با حمایت نشریه «زرنگار» (کانادا – تورنتو)</strong></p><div style="text-align: center;">مسابقه داستان نویسی ویژه دانش‌آموزان صنف‌های نهم تا دوازدهم <br />شهر مزار شریف، را با شرایط زیر برگزار می‌کند:</div><br />•    داستان‌ها باید کوتاه باشند (کمتر از 4000 کلمه)<br />•    داستان‌ها قبلا در مسابقات دیگر اشتراک ننموده باشند.<br />•    موضوع آزاد است.<br />•    هر شرکت کننده می‌تواند تا 2 اثر برای اشتراک در مسابقه بفرستد.<br />•    آخرین مهلت ارسال آثار، 25 میزان 1390 است.<br />•    برای نفرات برگزیده جوایز نقدی در نظر گرفته شده است.<br /><br />لطفا داستان‌های‌تان را برای شرکت در این مسابقه به نشانی‌های زیر بفرستید:<br />•    shafiq_mzr@yahoo.com<br />•    taqi_wahedi@yahoo.com<br />•    alim1364@yahoo.com<br /><br />با به این نشانی‌‌ها تسلیم کنید:<br />•    سرک محمد بیگ سرهنگ ـ کتابخانه کمیسیون حقوق بشر افغانستان (آقای تقی واحدی)<br />•    سرک احمد شاه مسعود ـ ساختمان‌های هاشم برات ـ دفتر شبکه جامعه مدنی و حقوق بشر<br /><br /><br />در صورت نیاز به راهنمایی یا هر گونه پرسش به این شماره‌ها تماس بگیرید:<br /><br />0798247957             0799494882                   0700539366<br /><br /><p> </p> Mon, 10 Oct 2011 10:31:00 GMT yeharfetaze http://yeharfetaze.blogfa.com/post-127.aspx http://yeharfetaze.blogfa.com/post-126.aspx <div class="field field-type-text field-field-sartitr"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"><strong> معرفی و بررسی «گل قاقا» مجموعه‌ای از افسانه‌های هزاره‌ای در افغانستان </strong></div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> سید علی موسوی<br /></div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"><div style="text-align: right;"> </div><div class="field-items"><div style="text-align: right;"> </div><div class="field-item odd" style="text-align: right;"> <img width="250" height="166" class="imagecache imagecache-maghaleh_image imagecache-default imagecache-maghaleh_image_default" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/imagecache/maghaleh_image/ggalimo01a.jpg" /> </div> </div> </div> <p>سید علی موسوی - زمستان سال گذشته انتشارات «تاک» در کابل کتابی منتشر کرد با عنوان «گل قاقا». این کتاب که مجموعه‌ای‌ست از افسانه‌های هزاره‌ای، به کوشش تقی واحدی گرد آمده است.</p> <p>گویش هزاره‌ای یکی از بزرگترین گویش‌های زبان فارسی دری است که بیشتر در مناطق مرکزی افغانستان استفاده می‌شود. مردمان این مناطق نسل به نسل افسانه‌های بومی و قومی خود را هم حفظ کرده‌اند. با پدید آمدن رسانه‌های دیداری و شنیداری و کم‌شدن شب‌نشینی‌ها خطر از بین رفتن آن‌ها احساس می‌شود. به همین دلیل هم کار «تقی واحدی» به عنوان گردآورنده این افسانه‌ها ستودنی است.</p> <p>تقی واحدی یکی از نویسندگان مطرح افغانستان است که در سال ۱۳۸۸ داستان بلند او به نام «گلیمباف» از سوی خانه ادبیات افغانستان به عنوان کتاب دهه افغانستان نیز انتخاب شد. وی در عین حال که به داستان‌نویسی می‌پردازد، کار تحقیق و نوشتن مقالات اجتماعی فرهنگی را نیز دنبال می‌کند.<br />  </p> <p>کتاب گل قاقا را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد: پیشگفتار و افسانه‌ها. پیشگفتار این مجموعه بخش مهمی است که اگر نمی‌بود، به طور قطع نه تنها کمبود آن حس می‌شد بلکه مشکلاتی را نیز برای خوانندگان به وجود می‌آورد...</p><p><a href="http://www.radiozamaneh.com/culture/book-review/2011/09/10/6738">ادامه این مطلب را در سایت رادیو زمانه بخوانید</a></p><p><br /></p><p> </p> Mon, 12 Sep 2011 16:16:56 GMT yeharfetaze http://yeharfetaze.blogfa.com/post-126.aspx http://yeharfetaze.blogfa.com/post-125.aspx مجموعه داستان‌هایم به «کابل جای آدم نیست» از طرف انتشارات تاک منتشر شد؛</p><p align="baseline"><br /></p><p style="text-align: center;"><img width="261" height="394" src="http://taakbook.com/wp-content/uploads/2011/08/kabul-jaie-adam-nist1.jpg" /></p><p>کابل جای آدم نیست (مجموعه‌داستان)<br /> سید علی موسوی<br /> ویراستار‌: محمدحسین محمدی<br /> طرح جلد: سید محسن حسینی<br /> چاپ اول: تابستان ۱۳۹۰<br /> قیمت:۱۴۰ افغانی </p><p><strong>عناوین و جایزه‌هایی که داستان‌های این مجموعه کسب کرده‌اند:</strong></p> <p><strong>۱ـ آشیانه‌یی برای دو پرنده</strong>: برنده‌ی جایزه‌ی نخست مسابقه‌ی داستان‌نویسی روز جهانی صلح ۱۳۸۷، آمریت امور جوانان بلخ.</p> <p><strong>۲ـ شب اول قبر</strong>: برنده‌ی جایزه‌ی نخست اولین دوره‌ی مسابقه‌ی «مهرگان»، مسابقه‌ی داستان‌نویسی خانه‌ی داستان بلخ، ۱۳۸۸٫</p> <p><strong>۳ـ رنگ‌های بی‌صدا</strong>: برنده‌ی جایزه‌ی دوم پنجمین دوره‌ی جشنواره‌ی ادبی قند پارسی از سوی خانه‌ی ادبیات افغانستان، زمستان ۱۳۸۸‌، تهران<br /> <strong>۴ـ مادکه لال</strong>: برنده‌ی جایزه‌ی دوم، سومین دوره‌ی مسابقه‌ی «مهرگان»، مسابقه‌ی داستان‌نویسی خانه‌ی داستان بلخ، ۱۳۸۹٫</p> Wed, 10 Aug 2011 09:56:00 GMT yeharfetaze http://yeharfetaze.blogfa.com/post-125.aspx http://yeharfetaze.blogfa.com/post-124.aspx این مطلبی از من بود که در شماره دو هفته پیش (شماره ؟) هفته نامه عصر نو چاپ شد:<p></p><div style="text-align: center;"><strong>بخت سیاه «قره‌قل»</strong></div><p align="baseline"><br /></p><div style="text-align: justify;">این روزها اگر از کناره‌های منطقه لیلامی شهر مزار شریف عبور کنید، تک تک و گروه گروه افرادی را می‌بینید که پوست‌های کوچکی شبیه به پوست خرگوش در دست‌شان است و یا سر قیمت آن چانه می‌زنند. اما این پوست خرگوش و یا هیچ حیوان وحشی دیگری نیست، بلکه پوست بره‌‌های گوسفندی خاص به نام «قره‌قل» است.<br />محمد وکیل نیازی مدیر عمومی مالداری ریاست زراعت بلخ در مورد پیشینه این گوسفند این چنین معلومات داد: «سال‌ها قبل از امروز در یک کولی واقع در کشور تاجیکستان در بین رمه‌های مردم مالدار، گوسفندی به گونه‌ی وحشی دیده شد. چوپان‌های جوان اطراف رمه را محاصره کردند و این گوسفندان را که یک نر و یک ماده بودند، گرفتند. این گوسفندان همان گوسفند قره‌قل است که امروز می‌شناسیم. بعد از آن نسل گیری آغاز شد و اولین بار از طریق بندر ترکمنستان وارد نواحی شمال افغانستان گردید.»<br />برخی دانشمندان گوسفند قره‌قل را یکی از قدیمی‌ترین نژادهایی می‌دانند که اهلی شده است و هرچند بیشترین شهرت این گوسفندان به پوست بره‌های‌شان است اما از لحاظ پشم این گوسفندان از جمله پشم های مدل الیاف نرم (Fine) که قطر این الیاف بالاتر از 21 میلی مایکرون است. همچنین گوشت شیرین نسبت به دیگر گوسفندان دارد چون چربی کمتری در بدنش تجمع می‌کند. این گوسفند سالی یک مرتبه نسل گیری می شود.<br />ولی همانطور که پیشتر یاد کردیم گوسفند قره‌قل شهرتش را باید مدیون پوست بره‌اش باشد شاید هم به این خاطر باید متاسف باشد چون هر ساله میلیون‌ها بره قره‌قل در سراسر جهان (بیش از 40 کشور) پیش از تولد و یا بعد از تولد پیش از آن که شیر مادرشان را بخورند سلاخی می‌شوند.<br />علت بازار خوب پوست قره‌قل فلس (جعد) خاصی است که بره‌های این گوسفند دارند. و تاجران این پوست معتقدند که کیفیت پوست حتی قبل از تولد بره بسیار بهتر است تا بعد از تولدش و البته با لمس مادر و لیسیدن توسط مادر این کیفیت از بین می رود و به اصطلاح دیگر آن جلد و گل های خوب را ندارد. آنها معتقدند، خز بره ای که 15 روز قبل از تولد طبیعی ، از شکم مادر بیرون کشیده شده به مراتب از خز بره ای که 5 روز قبل از تولد طبیعی متولد شده، بهتر است. همانطور که اعتقاد دارند بره ای که فقط 5 ساعت از تولدش می گذرد خزش بهتر از بره ای است که سه روز از تولدش گذشته است.<br /><div style="text-align: center;"><img width="326" height="182" src="http://www.tarvijkhr.ir/UserFiles/Image/%D9%86%D8%B4%D8%B1%D9%8A%D8%A7%D8%AA%20%D8%AA%D8%B1%D9%88%D9%8A%D8%AC%D9%8A/%D8%A7%D8%B5%D9%84%D8%A7%D8%AD%20%D9%86%DA%98%D8%A7%D8%AF%20%D8%AF%D8%A7%D9%85%20%D8%B3%D8%A8%DA%A9/Untitled-6.jpg" /></div>حاجی عبدالرسول یکی از صدها تاجری است که در مزار شریف و شهرهای اطراف آن به خرید و فروش پوست قره‌قل می‌پردازد. او می‌گوید: « من برای خرید پوست روزهای دو شنبه و پنج شنبه به ولسوالی بلخ می‌روم و روزهای شنبه به چهار بولک و یک شنبه و سه شنبه دولت آباد. حالا وقت زایش گوسفندان است و وقتی که من باید برای یک سال پوست بره‌ قره‌قل جمع کنم. چوپان‌ها و یا صاحبان رمه خودشان کشتار می‌کنند و پوست را برای فروش به بازار می‌آورند. من فقط پوست را می‌خرم. البته بعضی از رفیق‌های ما بره‌را می‌خرند و خودشان می‌کشند اما من این کار را نمی‌کنم. فقط می‌بینم که پوست گلش خوب باشد و لیسیده نشده باشد. اگر لیسیده نشود فلس‌ها نمی شکند و تا همیشه می ماند.»<br />به گفته آمر مالداری ولایت بلخ قبلاً بازار تجارت پوست بره‌ قره‌قل  افغانستان جهانی بود. پوست قره‌قل افغانستان به عنوان با کیفیت‌ترین در نوعش به کشورهای مختلف جهان صادر می‌شد که بیشترین صادرات را به چهار کشور اتحاد جماهیر شوروی سابق، دنمارک، فنلند و انگلستان داشتیم. اما در این اواخر بر حسب مناسبات سیاسی و جنگ های داخلی بازارهای جهانی کم شده و اکنون به صورت رسمی به دو کشور دانمارک و فنلند صادرات داریم. مقداری از پوست به صورت قاچاق به کشور پاکستان صادر می‌شود که بعد از کارهای جزئی به نام پوست درجه یک و به نام پاکستان صادر می‌شود. <br />حاجی نبی یکی دیگر از تاجران بلخ در مورد مراحل آماده‌سازی پوست قره‌قل می‌گوید: «اول پوست‌هایی را که خریده‌ایم نمک می‌زنیم و یکی روی دیگری می‌مانیم تا خراب نشوند. حتا گاهی می‌شود که بعضی از پوست‌ها را چند ماه قبل می‌خریم و نمک زده می‌مانیم. بعد برای شروع آش دادن اول پوست‌ها را خوب می‌شوییم. و در بین آبی می‌مانیم که خوب نمکی شده و آرد جو هم می‌اندازیم.»<br />پوست‌ها دوباره شسته می‌شوند و «شاخه بری» می شوند. یعنی قسمت‌هایی از آن مثل پاهاٰ، دم و یا سر را می‌برند و بعد با قراردادن روی همدیگر تخته‌هایی را روی آن می‌گذارند و تحت فشار بسیار بالا قرار می‌دهند تا به جز گل‌ها (جعدها) دیگر ناهمواری‌های پوست از بین برود.<br />در این مرحله پوست توسط بچه‌ها «خرخره» می‌شود. خرخره شدن مرحله‌ای است که طی آن با چوبک‌هایی مخصوص شیارهای پوست از آرد جو پاک می‌شوند. حالا پوست آماده بسته‌بندی است که پس از آن توسط هواپیما به دبی و سپس به کشورهای مقصد صادر می‌گردند.<br />سازمان حمایت از حیوانات کشتن بره‌ها را نوعی خشونت علیه حیوانات وباعث از بین رفتن نسل آن‌ها می‌دانند و بارها اعلامیه‌هایی نسبت به محکومیت این کار صادر کرده‌اند. آن‌ها کشتن گوسفندان وبیرون کشیدن بره‌ را از شکم مادرشان به خاطر پوست نوعی از حیوان آزاری اعلام کرده‌اند و از مجامع جهانی درخواست صدور احکامی را در ممنوعیت این عمل کرده‌اند.<br />جالب است که در زمان حکومت طالبان در افعانستان،  کشتار بره‌های گوسفند قره‌قل ممنوع شده بود. از نظر طالبان ، کشتن چوچه بره‌ها عمل زشت و قبیحی بود. در آن زمان این کار به شکل غیر قانونی انجام می شد و تجارت پوست بره های قره‌قل به شکل قاچاقی انجام می گرفت.<br />حتی بعد از سقوط طالبان هم بازار پوست قره قل سرد بود تا اینکه حامد کرزی رییس جمهور افعانستان با کلاهی از پوست بره قره‌قل در صحنه های بین المللی ظاهر شد. طوری که حتی کلاه قره‌قل این روزها به کلاه کرزی معروف شده است.<br /><br />کشتار بره های قره قل در کم شدن نسل این گوسفند ندارد!<br />وقتی این سوال را از آقای نیازی می‌پرسیم، بلافاصله پاسخ می‌دهد: «خیر. به این خاطر که هیچ مالداری نسل ماده گوسفند خود را به کشتار نمی‌دهد.»<br />او علت این امر را دو نکته می‌داند؛ یکی قابلیت نسل‌دهی (بره‌دار شدن) و دیگری قیمت پایین پوست بره ماده نسبت به بره نر. به قول وی پوست جنس ماده نسبت به پوست بره نر زود فرسایش می یابد و مقاومت کمتری دارد.<br />محمد فهیم که صاحب یک رمه بسیار بزرگ در ولسوالی شولگر است و برای فروش ده عدد پوست بره قره‌قل به مزار شریف آمده می‌گوید: «ما فقط گوسفندانی را می‌کشیم قادر به متولد کردن بره‌های‌شان نیستند. این گوسفندها پیر هستند، یا ضعیف و یا از نظر شیردهی توان بزرگ کردن چوچه‌ها را ندارند. آن گوسفندان یک الی پنج روز پیش از متولد کردن چوچه‌ها به صورت اسلامی سر بریده می‌شوند و بره‌ها از شکم مادر گرفته می‌شوند.»<br />او بیشترین عاید رمه قره‌قل را همین پوست بره‌ای می‌داند که سالانه یک مرتبه موقعیتش پیش می‌آید و به نظر او نمی‌توان به خاطر ترحم بر حیوان باعث فقر و تنگدستی رمه‌داران و چوپانان شویم و اگر این کار را نکنیم به این دلیل که مادران چوچه‌اش را متولد کرده نمی توانند، هم مادر و هم چوچه می‌میرند و در اسلام حرام شدن یک حیوان حلال گوشت حرام است.<br />طبق حکم وزارت زراعت کشتن گوسفند «تقر» ممنوع است. بدین شکل که نباید گوسفند به صورت تقر کشته شوند یعنی با کشتن مادر بره از شکم بیرون آورده شود. اما بازهم مالداران به خاطر نفع اقتصادی در فروش پوست و بازار خوب گوشت (لاشک) تعداد زیادی از گوسفندان را اینگونه می کشند.<br />با این همه بسیاری معتقدند اگر از فضای اقتصاد ضعیف افغانستان تجارت پوست قره‌قل را هم بگیریم دیگر چیز زیادی برای صادرات و در نتیجه بالا بردن عواید عمومی نخواهیم داشت. چون یکی از عمده‌ترین صادرات افغانستان پوست قره‌قل است. و در این میان عده‌ای هم  این رشد اقتصادی را بهای جان بره‌ای می‌دانند که هیچگاه فرصتی برای زندگی به دست نمی‌آورد و بهای حق بوییدن و لیسیدن بره توسط مادری می‌دانند که هیچگاه به او داده نمی شود.</div><hr width="100%" size="2" /><p><br /></p><p>پ ن: در ایران به این نژاد گوسفند «قره گل» می‌گویند.</p><p>پ ن دو: از روی بی‌مطلبی دارم هرچی دستم آمد می‌گذارم.</p><p>پ ن سه: منتظر چاپ کتابم هستم.</p><p> </p> Sat, 14 May 2011 07:08:00 GMT yeharfetaze http://yeharfetaze.blogfa.com/post-124.aspx http://yeharfetaze.blogfa.com/post-123.aspx <p dir="RTL" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span lang="AR-SA">شماره سوم ماهنامه ادبی «الف تا یا» منتشر شد. در این شماره می‌خوانید</span><span dir="LTR">:</span></p> <p dir="RTL" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span lang="AR-SA">ـ «چ»، «ح» و «خ»</span></p> <p dir="RTL" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span dir="LTR">- </span><span lang="AR-SA">دو برکت... دو... دو... دو... (شفیق نامدا)</span></p> <p dir="RTL" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span lang="AR-SA">ـ آوازهای یک متن (خسرو مانی)</span></p> <p dir="RTL" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span lang="AR-SA">ـ داستانک (حبیب صادقی)</span></p> <p dir="RTL" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span lang="AR-SA">ـ چهارشنبه‌ای دیگر (علی موسوی)</span></p> <p dir="RTL" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span lang="AR-SA">ـ مصاحبه مومن و مفسد (مصاحبه با آلن گینزبرگ)</span></p> <p dir="RTL" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span lang="AR-SA">ـ ... و ده‌ها شعر و داستان</span></p><p dir="RTL" style="text-align: center; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span lang="AR-SA"><img height="300" width="437" src="http://yeharfetaze.persiangig.com/Alef%20ta%20ya%203.jpg" /></span></p> <p dir="RTL" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span dir="LTR"> </span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span dir="LTR">علاقه مندان می‌توانند پی دی اف مجله را اینجا بدست بیاورید</span></p><p class=" " dir="RTL" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><a href="http://yeharfetaze.persiangig.com/Alef%20Ta%20Ya1.pdf"><span dir="LTR">شماره نخست</span></a></p><p class=" " dir="RTL" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><a href="http://yeharfetaze.persiangig.com/alef-ta-ya2.pdf"><span dir="LTR">شماره دوم</span></a></p><p class=" " dir="RTL" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span dir="LTR"><a href="http://yeharfetaze.persiangig.com/Alef%20ta%20Ya%203.pdf">شماره سوم</a></span></p> Sun, 27 Feb 2011 12:43:00 GMT yeharfetaze http://yeharfetaze.blogfa.com/post-123.aspx http://yeharfetaze.blogfa.com/post-122.aspx <p style="text-align: center;"><img height="173" width="369" src="http://yeharfetaze.persiangig.com/4%20shanbe%20Akhar.jpg" /></p><p>این مطلب در شماره سوم ماهنامه ادبی «الف تا یا» نشر شده است:</p><p style="text-align: center;"><font size="3"><strong>چهارشنبه‌ای دیگرٍ</strong></font></p><p style="text-align: right;"> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">نگرش به دنیای زنان، مسئله‌ای است غریب در ادبیات فارسی در افغانستان و از آن غریب‌تر بیان این دنیای ناشناخته از زبان خود زنان است. شاید چنین تلقی شود که «کجای این شتر راست است که گردنش باشد؟» و «خانه از پای‌بست ویران است.» و... </span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">این هم حرفی است اما اگر فقط کمی چشم‌های‌مان را بیشتر باز کنیم، می‌بینیم که نه تنها زنان از دنیای خود ننوشته‌اند بلکه مردان ما نیز که رقم بیشتری از نویسندگان کشور را تشکیل می‌دهند از زبان مادران، خواهران و زنان خود کم‌تر ‌نوشته‌اند.</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">داستان‌ها در بسیاری مواقع فرایند درگیری‌های درونی نویسنده‌های‌شان هستند در زمان سکوت و در کشوری که بعد از یک دوران سیاه به روی کاغذ می‌روند، خواندنی‌ترند به شرطی که چند نویسنده‌ی خوب داشته باشیم تا هم پرکار باشند و هم توانا. تقی واحدی یکی از این نویسندگان است. او با درک وضعیت و مطالعه در زمینه‌هایی که می‌نویسد، ارتباط خوبی با خواننده برقرار می‌کند و اکثر شخصیت‌هایی که می‌سازد با آنچه در جامعه‌ی دیروز و امروز افغانستان یافت می‌شود همگون و همساز است.</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">«چهارشنبه‌ی آخر» نام داستانی از «تقی واحدی» است، نویسنده‌ای که علاقه‌مندان به داستان با نام او آشنا هستند. این داستان در مجموعه‌ای به همین نام در سال 1387 و از سوی خانه‌ی ادبیات افغانستان چاپ شده است.</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">چهارشنبه آخر تنها داستانی از واحدی نیست که شخصیت‌های جنس مخالف در آن به خوبی روانکاوی می‌شوند. پیش‌ترها از او داستان بلند «گلیم‌باف» را خوانده‌ایم و به قدرت تحلیل کنش‌ها و واکنش‌های شخصیت‌های زنان در مواجه با مشکلات مختلف، خصوصن جنگ و عواقب آن پی‌برده‌ایم.</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA"> </span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><strong><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">دنیای زنان بدون مردان</span></font></strong></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA"> </span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">«اگر مردا نمی‌بود؟»</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">اگر این سوال برای یک زن روشنفکر و یا حداقل باسواد پدید می‌آمد، زیاد مشکل نمی‌نمایاند که: «اگر مردا نمی‌بود؟» اما چگونه یک دختر ساده و شاید بی‌سواد با این مسئله روبرو می‌شود؟ و ذهن او چگونه به دنبال پاسخی برای این سوال خواهد گشت؟</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">برای او این مسئله بسیار پیچیده‌تر از آن است که «اگر باران نمی‌بود» چون شاید او خشکسالی را تجربه کرده باشد: «اگر باران نمی‌بود. لاکن باران جواب داشت. اگر نمی‌بود، چشمه‌ها خشک می‌شدند. علف‌ها...» چهارشنبه‌ی آخر ص34</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">اما واقعن چطور شد که این سوال به ذهن زرمینه رسید؟ سوال مهمی که سایه‌اش در تمام طول داستان همراه خواننده است، به صورت یک سایه که نه آزاری به بدنه‌ی رئالیسم داستان می‌رساند و نه آن را با بحث‌های عمیق فلسفی حوصله‌گیر می‌سازد.</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">به قطع حضور او و تاجور، مادربزرگش در یک محیط کاملن زنانه تاثیر زیادی در تولد این پرسش داشته است و باز این تجربه بوده است که ناخودآگاه به این پرسش واداشته است. اما خیلی از موارد دیگر موجود در روابط زن و مرد افغانستانی از علت‌‌های اصلی و به عبارت دیگر دلایل مزمن مسئله است. جامعه‌ای سنتی و مردسالار که در تمامی سطوح نقش و نفوذ مردان بیشتر از زنان به چشم می‌خورد.</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">چهارشنبه‌های اول سال چهارباغ روضه جایی است برای تجربه‌ی گریز از این دنیای مردانه برای زنان، هرچند کوتاه برای یک روز در هفته و نه چندان عمیق با حضور مردانی چون ایشان‌ها، گدایان، شورنخود فروش‌ها و... اما کافی برای این که چادری از سر گیرند، روی چمن‌های روضه لم بدهند و خنده‌هایی از ته دل کنند.</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">تقی واحدی بعد از این که ذهن زرمینه را به این سوال درگیر می‌کند با توصیف صحنه‌هایی از این «دنیای زنان بدون مردان» سعی در پردازش فضای داستانش می‌کند و از طرف دیگر دلایلی را برای منطقی شمردن و سپس واقعی شمردن آن ارائه می‌کند.</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">هرچند این صحنه‌ها کم اند و بهترین بهانه برای این‌ که محیط (مکان داستان) توصیف گردند و اگر واحدی برای این امر کمی بیشتر وقت می‌گذاشت مطمئنن در داستانی که حادثه‌ای (به آن شکل) ندارد قابل تامل‌تر می‌نمود.</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">برای زرمینه اتفاقات امروز بزرگ می‌شود، چون خانواده‌ی او از آن دسته خانواده‌هایی نیست که دخترانش هر وقت خواستند از خانه برآیند. به واقع این چنین خانواده‌هایی کم‌اند در افغانستان و اگر معدود رفتن به زیارت‌ها، عروسی‌ها و این چهارشنبه‌ها را هم از زنان‌شان بگیری دیگر تفریحی ندارند. این بزرگی اتفاقات امروز به دلالت روایت هم تبدیل می‌شود. او که نگاهش بی‌سبب به همه طرف می‌گردد و به زنان و دخترانی که در عوالم خود هستند چشم می‌دوزد.</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">در چنین جامعه‌ای روبرو شدن با مردان نامحرم کم اتفاق می‌افتد. این‌جا که حتا دختران از بچه‌های قوم روی می‌گیرند، زن برای خریدن سودا از خانه خارج نمی‌شود و... چگونه می‌توان انتظار رابطه‌ را داشت به جز حالت‌هایی که از آن می‌توان به تصادف یاد کرد؟</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">زرمینه برای خریدن شورنخود به نزدیک کتاره‌هایی می‌رود که آن سوی آن همان دنیای همیشه‌گی است، در آن سو مردانی «چشم‌گشنه» برای دید زدن جمع شده‌اند:</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">«چشمش خورد به مرد جوانی که لُق زده بود به او. گرچه زود ریب داد چشمانش را، لاکن صورت استخوانی او کاملاً در ذهنش جای گرفت و حس کرد که نگاه بی‌شرمانه‌ی او بر پشت و پهلویش خلجان می‌زند.» </span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">چهارشنبه‌ی آخر ص35</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA"> </span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">هرچند او چند لحظه‌ پیش به دنیایی خالی از مردان فکر کرده بود اما این فکر او متفاوت است از انواع مشابه‌اش نزد زنان روشنفکر که از آن به نام «فمنیسم» یاد می‌شود. زرمینه نمی‌تواند فمنیست باشد فقط به این خاطر که برای لحظه‌ای به این فکر کرده بوده که اگر مردان نباشند چه اتفاقی می‌افتد و یا بعد از «جگرجنگی» با مرد جوان لذتی در او پدید آمده است.</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">چون زرمینه نیز با تفاوت دو نسل با تاجور به همان سرنوشت محکوم است و خود این را می‌داند. شاید برای همین است که برای سوال خود به دنبال جواب‌هایی قانع کننده نمی‌گردد و حدس می‌‌زند که زندگی زنان بدون مردان به همان اندازه سخت است که حیات چشمه‌ها بدون باران.</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">این دو نسل همان‌طور که به خاطر وضعیت جسمی قادر نیستند همراه هم «شیریخ» بخورند، از خیلی نظرهای دیگر هم متفاوت هستند. دنیای زرمینه دنیای جوانی است، پر از انرژی، خنده و حرارت و البته احساسات. او دیگر معطل نمی‌کند تا تاجور آهسته آهسته گره چادرش را باز کند و گندم را آرام آرام برای کبوتران بریزد و زیر لب دعا کند، او مشت مشت گندم می‌پاشد و دعا نکرده به چالاکی خود می‌خندد.</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">و در نهایت: «هنوز ایستاده بود که از پشت شیشه‌ی بس، چشمانش رفت سمت چهارباغ که عظمت دل‌انگیز ازدحام دختران و زنان، او را در حسرتی مغموم فرو برد. چهارشنبه‌ی آخر بود و او یک سال دراز باید انتظار می‌کشید تا باز بهار شود و چنین چهارشنبه‌یی و...»</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA">چهارشنبه‌ی آخر ص37</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="AR-SA"> </span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><span lang="AR-SA"><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif">اما به راستی این حسرت مغموم فقط چهارشنبه‌ی آخر و انتظار یک ساله بود؟ به نظر من واحدی در این‌جا می‌خواسته حسرتی بزرگتر را در لفافه‌ی داستان پیچانده بگوید. غم این که دختران این مرزو بوم حتا آرزوی داشتن یک جامعه‌ی باز به شکلی که زنان در کنار مردان در آن به ایفای نقش بپردازند را نیز ندارند و یا حتا جامعه‌ای که فقط برای زنان باشد (حتا در رویا). آن‌ها فقط منتظر می‌مانند تا سالی دیگر فرا برسد و چهارشنبه‌ای دیگر.</font></span></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><span dir="LTR"></span></p><p style="text-align: left; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><span dir="LTR"></span></p> </p><p><br /></p> Sat, 19 Feb 2011 10:52:30 GMT yeharfetaze http://yeharfetaze.blogfa.com/post-122.aspx