یک حرف تازه

ششمين جشنواره قند پارسي درتاريخ دهم اسفندماه سال جاري در حوزه هنري تهران با پيام وزير اطلاعات و فرهنگ افغانستان اغاز به كار كرد.

خانه داستان بلخ      با حمايت مالي    گويته انستيتوت کارگاه سه ماهه آموزش داستان نويسي را در شهر مزار شريف برگزار مي‌کنند.

خانه داستان بلخ با حمایت نشریه «زرنگار» (کانادا – تورنتو)

سید علی موسوی - زمستان سال گذشته انتشارات «تاک» در کابل کتابی منتشر کرد با عنوان «گل قاقا». این کتاب که مجموعه‌ای‌ست از افسانه‌های هزاره‌ای، به کوشش تقی واحدی گرد آمده است.

گویش هزاره‌ای یکی از بزرگترین گویش‌های زبان فارسی دری است که بیشتر در مناطق مرکزی افغانستان استفاده می‌شود. مردمان این مناطق نسل به نسل افسانه‌های بومی و قومی خود را هم حفظ کرده‌اند. با پدید آمدن رسانه‌های دیداری و شنیداری و کم‌شدن شب‌نشینی‌ها خطر از بین رفتن آن‌ها احساس می‌شود. به همین دلیل هم کار «تقی واحدی» به عنوان گردآورنده این افسانه‌ها ستودنی است.

تقی واحدی یکی از نویسندگان مطرح افغانستان است که در سال ۱۳۸۸ داستان بلند او به نام «گلیمباف» از سوی خانه ادبیات افغانستان به عنوان کتاب دهه افغانستان نیز انتخاب شد. وی در عین حال که به داستان‌نویسی می‌پردازد، کار تحقیق و نوشتن مقالات اجتماعی فرهنگی را نیز دنبال می‌کند.
 

کتاب گل قاقا را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد: پیشگفتار و افسانه‌ها. پیشگفتار این مجموعه بخش مهمی است که اگر نمی‌بود، به طور قطع نه تنها کمبود آن حس می‌شد بلکه مشکلاتی را نیز برای خوانندگان به وجود می‌آورد...

ادامه این مطلب را در سایت رادیو زمانه بخوانید

کابل جای آدم نیست (مجموعه‌داستان)
سید علی موسوی
ویراستار‌: محمدحسین محمدی
طرح جلد: سید محسن حسینی
چاپ اول: تابستان ۱۳۹۰
قیمت:۱۴۰ افغانی

عناوین و جایزه‌هایی که داستان‌های این مجموعه کسب کرده‌اند:

۱ـ آشیانه‌یی برای دو پرنده: برنده‌ی جایزه‌ی نخست مسابقه‌ی داستان‌نویسی روز جهانی صلح ۱۳۸۷، آمریت امور جوانان بلخ.

۲ـ شب اول قبر: برنده‌ی جایزه‌ی نخست اولین دوره‌ی مسابقه‌ی «مهرگان»، مسابقه‌ی داستان‌نویسی خانه‌ی داستان بلخ، ۱۳۸۸٫

۳ـ رنگ‌های بی‌صدا: برنده‌ی جایزه‌ی دوم پنجمین دوره‌ی جشنواره‌ی ادبی قند پارسی از سوی خانه‌ی ادبیات افغانستان، زمستان ۱۳۸۸‌، تهران
۴ـ مادکه لال: برنده‌ی جایزه‌ی دوم، سومین دوره‌ی مسابقه‌ی «مهرگان»، مسابقه‌ی داستان‌نویسی خانه‌ی داستان بلخ، ۱۳۸۹٫